"Awel, bij mij is het écht herfst in mijn leven. De bladeren vallen... en ik neem afscheid."
Hoe gaat het eigenlijk met jou?
Jarenlang beantwoordde ik die vraag standaard met "Goed! En met jou?" Een typisch gevolg van mijn Enneagram-type. Het is een van mijn verdedigingsmechanismen: laten uitschijnen dat het goed gaat met mij, zodat ik er ongestoord voor de ander kan zijn. Om zo de liefde te krijgen waarnaar ik altijd op zoek was. Er zijn voor de ander is op zich niets mis mee, zolang je er ook voldoende voor jezelf bent. Dat ontbrak me vroeger vaak, en daar ging ik de laatste jaren serieus mee aan de slag.
Een vriendin en collega zette me op het juiste pad. Op mijn standaard "Goed! En met jou?" antwoordde ze steevast: "Elke, ik wil echt graag weten hoe het écht met je gaat." Ik kon niet anders dan een echt antwoord geven. Zo leerde ik bewuster op die vraag te reageren. Ik hoef het niet mooier voor te stellen dan het is. Ook het minder goede mag er zijn.
Hoezo, je voelt je in de herfst?
Herfst betekent het vallen van de bladeren en het sterven van veel plantaardig leven. Het composteert, zodat er in de lente opnieuw mooie planten tevoorschijn kunnen komen.
Op korte tijd vielen er twee mensen uit mijn naaste familie weg: de oudsten aan beide kanten van de familie, 93 en 86 jaar. Ik probeer met mijn naasten een relatie te hebben waardoor ik nergens spijt van heb als ze wegvallen. Ik was er dus op voorbereid en voelde vrede. En toch raakte het me dieper dan verwacht.
Mijn manier van zijn transformeert
Naast het verlies van hun fysieke aanwezigheid voelde het ook als het einde van een tijdperk. Mijn wereldbeeld, mijn overtuigingen en mijn manier van zijn werden aangeraakt en leken te transformeren door dit afscheid.
Toen ik 40 werd, voelde het alsof ik het kind-zijn vaarwel zei en mijn volwassen plek volledig innam. Deze ervaring versterkte dat gevoel nog. De kracht en wijsheid die mensen me vaak toeschrijven, maar die ik zelf nog niet durfde te zien, kruipen stapje voor stapje in mijn systeem.
Surfen op de golven van het leven
Welke groei maak ik dan door? Ik durf me steeds meer over te geven aan de golven die het leven en het universum voor mij klaar hebben. We denken te kunnen plannen en organiseren, maar het leven is een flow. We kunnen alleen leren meesurfen op de golven die voorbijkomen.
Niet kunnen controleren, je overgeven aan de flow: dat is precies wat de coronatijd ons met z'n allen bracht. En toch zag ik veel mensen worstelen. Met zichzelf, met de situatie, met de regels. Daar is niets abnormaals aan.
En de maakbaarheid van het leven?
Je overgeven aan de flow is makkelijker gezegd dan gedaan. Wat dan met de maakbaarheid van het leven? Met je geluk creëren? Met ervoor zorgen dat je krijgt wat je wilt? Allemaal vragen om bij stil te staan, als je je geluk en tevredenheid wilt bewaren, wat er buiten jou ook gebeurt. Zelfs wanneer ik dacht hier goed mee bezig te zijn, merkte ik dat ik nog worstelde met het loslaten van controle en met het willen 'fixen' van situaties.
Wachten op de gebraden kip?
Wil dat zeggen dat je in je zetel moet wachten tot de gebraden kip in je mond vliegt? Uiteraard niet. Maar denken dat je de buitenwereld kunt controleren en kunt laten doen wat jij wilt, klopt ook niet.
“Je kunt de buitenkant niet controleren, maar wél de binnenkant: je eigen beleving van de situatie en je reactie daarop.
Ga aan de slag met jezelf
Telkens wanneer ik werd uitgedaagd om mijn verwachtingen naar de buitenwereld te onderzoeken, ging ik met mezelf aan de slag. Wat zit hierachter? Waarom ben ik boos of verdrietig? Wat wil ik van de buitenwereld dat ik niet krijg? Wat zegt dit over mij? Wat kan ik mezelf geven om dit aan te pakken? Keer op keer klaarde de bui op en kon ik er iets mee.
Word jij uitgedaagd door de buitenwereld? Ga dan aan de slag met jezelf. Kijk naar je eigen innerlijke noden, je drijfveren en je verwachtingen. Hoe graag zie je jezelf echt? Hoe graag zie je de mensen om je heen? Zo graag dat je hun je wil wilt opleggen? Of zo graag dat ze hun eigen overtuiging mogen hebben, ook als die niet de jouwe is?
Dus: hoe gaat het eigenlijk met mij?
“Ik zit in de herfst. Ik ruim een nieuwe laag interne wensen op, schrap verwachtingen en overtuigingen die ik niet meer nodig heb, en kijk met nieuwsgierigheid uit naar de lente in mijn leven.
Waar loop jij telkens tegenaan?
Heb je zin om te kijken waar jij op botst of waar je de controle niet kunt loslaten? Maak tijd voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.
Plan een kennismakingsgesprekLiefs,
Elke
Leren surfen op de golven van het leven